Foto: Hans de Waal

Voor de bewoners van de Osdorperweg staat het nu vast: de verkeersproblematiek moet nét zo worden aangepakt als op de Sloterweg. Net als de Sloterweg heeft ook de Osdorperweg al tientallen jaren in het verdomhoekje gezeten om al die tijd te moeten fungeren als snelle sluiproute tussen -in dit geval dan- Halfweg en Osdorp. De status van beide wegen is volgens het gemeentelijk ‘Mobiliteitsplan Nieuw West, Amsterdam Autoluw’ dezelfde met uitzondering van het zware vrachtverkeer. Hier geldt namelijk al sinds 1963 een verbod voor vrachtverkeer (niet breder dan 2.20 m en de as-last niet zwaarder dan 4,8 ton). In beide gevallen gaat het dus om een eeuwenoude dijk met een smalle weg die ongeschikt is voor zoveel verkeer en dient beschouwd te worden als een zogeheten erftoegangsweg die tevens valt onder het Hoofdnet Fiets.  

 

Historische beslissing

Afgelopen maandag 31 januari nam de Amsterdamse gemeenteraad een voor de Sloterweg historische beslissing. Na tientallen jaren actievoeren voor de verkeersveiligheid en het doorstaan van steeds wisselende kortdurende experimentele tussenoplossingen stemde een meerderheid van de raad voor een elektronische knip op vier van de zes toegangswegen van de Sloterweg en Nieuw-Sloten. Wie tot nu toe gewend is om dit gebied als doorgangsroute te doorkruisen om de opritten van de snelwegen te bereiken zal binnenkort gebruik moeten maken van de routes eromheen die daarvoor speciaal bedoeld zijn. Alleen bewoners van de Sloterweg en Nieuw-Sloten krijgen een ontheffing om de camera’s zonder verkeersboete te kunnen passeren.

B&W behandelt raadsadres

Dat de maat voor een aantal bewoners van de Osdorperweg nu echt helemaal vol is, omdat het vertrouwen in dit stadsdeel gedaald is tot een dieptepunt, bleek wel uit het raadsadres dat aan alle gemeenteraadsleden van de centrale stad vorige week werd toegezonden. Dat gebeurde notabene op dezelfde dag waarop de discussie over de Sloterweg in de gemeenteraad zijn beslag kreeg. In ieder geval nam de gemeenteraad diezelfde vergadering nog het besluit dat het Oud Osdorpse raadsadres door B&W zal worden behandeld.

Cosmetische ‘oplossingen’

Grootste klacht in het raadsadres betreft de onvrede over het al tientallen jaren slepende proces van eindeloos overleg met het stadsdeel, steeds weer nieuwe onderzoeken, uitstel van meerdere plannen, steeds wisselende marginale maatregelen die even zovele keren weer werden ingetrokken en zelfs weer opnieuw werden ingevoerd! Het gaat hier dan om drempels, chicanes, versmallingen, smileys, snelheidsborden, bliksemschichtbelijning, herhalingsborden, fietssuggestiestroken, bordjes ‘alleen bestemmingsverkeer’ en een ‘nep-inrijverbod’ tijdens de spitsuren. Kortom, allemaal maatregelen van cosmetische aard die niet bijdroegen tot minder sluipverkeer en meer veiligheid. Omdat er bovendien van handhaving in al die jaren nooit sprake is geweest, worden het inrijverbod tijdens de spitsuren (sinds 2014), het verbod voor zwaar vrachtverkeer (sinds 1963) en de snelheid van 30 en 50 km (sinds 2007) massaal genegeerd. Daar komt nog eens bij dat het wegdek continue opnieuw aan gort wordt gereden en de verwaarlozing daarvan. Oorzaak is het vele en te zware verkeer dat de veendijk doet verzakken en verschuiven met als gevolg verzakkingen en scheuren in het wegdek, leidingbreuken en trillingsschade aan de huizen waarbij vooral de dijkwoningen het moeten ontgelden.

 

Vooral de dijkwoningen hebben veel te lijden van het zware verkeer dat vlak langs de huizen over de slappe veendijk dendert.

 

Tegenspraak in beleid

Bewoners die zich al langere tijd voor de Osdorperweg inzetten valt het op dat het stadsdeel Nieuw-West in deze een zwalkend en tegenstrijdig beleid voert. Uitbreiding van bedrijven zou sinds 2010 niet meer worden toegestaan. Méér zwaar vrachtverkeer zou niet kunnen, maar tóch zou de weg nu wél geschikt moeten worden gemaakt voor zwaar vrachtverkeer. Het TNO-rapport uit 2000 over de trillingsschade is terzijde geschoven, terwijl Waternet de noodklok heeft geluid over de kwetsbare veendijk. In 2019 is extra budget toegevoegd om ook het in 2007 gerenoveerde stuk Osdorperweg te kunnen herstellen, hetgeen nu weer wordt afgewimpeld. In 2018 is vastgesteld dat deze weg geen deel uitmaakt van het Hoofd- en Plusnet voor auto’s. Hoe is dit alles te rijmen met het plan om de weg nu geschikt te maken voor zwaar verkeer en het faciliteren voor doorgaand verkeer? Hoe kan het dat er een lijst met uitgangspunten is samengesteld waarvan enkele elkaar tegenspreken? En waarom is de Tom Schreursweg met een beperkte vorm van burgerparticipatie in één keer omgezet in een éénrichtingsweg en werd de inspraak over de Osdorperweg wél opeens uitgebreid naar de omringende regio, terwijl de Osdorperweg al jarenlang een lijdensweg moet doorlopen? En waarom wordt de langverwachte onderhoudsaanpak van een deel van de Osdorperweg opeens vier dagen van tevoren afgeblazen via een huis-aan-huisbrief zonder dat precies duidelijk is waarom er opeens een onverwacht aanvullend funderingsonderzoek nodig is?

Mysterieuze machten?

‘Amsterdammer voelt zich bij bouwplannen vaak vernederd’, concludeerde deze week de gemeentelijke ombudsman. Wat de Osdorperweg betreft formuleerden enkele bewoners het als volgt: “Wat is het toch dat burgers steeds opnieuw zich weer zó moeten inzetten om hun bestuurders wakker te schudden om eindelijk eens in actie te komen?” En “Het lijkt erop of we te maken hebben met hogere, ongrijpbare machten die onze bestuurders op een of andere mysterieuze wijze in de tang houden…” Oftewel: niet de veiligheid van de bewoners staat voorop, maar de financiële en economische belangen van bedrijven.  

De Oud Osdorpers hopen dan ook vurig op een zelfde aanpak door hun gemeentelijke bestuurders als bij de Sloterweg…