De slag om de Polderheuvel

Op 30 juni, drie dagen voordat het grote Chin Chin Festival op de Polderheuvel gehouden zou worden, ontvingen omwonenden en ondernemers (o.a. uit Oud Osdorp) een brief van de gemeente: “Of wij, omwonenden van de Tuinen van West, deel willen nemen aan de zogenoemde ‘Dialoogtafel’ ".

Dan zouden we mogen “meedenken over de ontwikkeling van het evenemententerrein op de Polderheuvel”. Wie de ontwikkelingen rond dit terrein de afgelopen jaren heeft gevolgd, fronste bij het lezen van deze oproep alleen maar de wenkbrauwen. Immers, begin dit jaar besloot de gemeente eenzijdig zonder enig overleg de eerder gemaakte afspraken met de bewonersvertegenwoordiging terzijde te schuiven. De gemeente besloot het zogeheten ‘locatieprofiel’ van de Polderheuvel op te hogen. Daardoor kunnen hier wél weer grootschalige festivals worden gehouden. 

Felle reacties op schoffering

De reacties vanuit de bewoners op de plotselinge ‘ommezwaai’ om het locatieprofiel zomaar aan te passen waren niet mals. En nu, een half jaar na deze schoffering, nodigt de gemeente iedereen dan weer doodleuk uit om aan een Dialoogtafel aan te schuiven? Dat voelt als ‘Reintje de Vos’ die weer in de gunst wil komen bij hen die hij kort daarvoor om de tuin heeft geleid… 

Afspraken geschonden

Drie jaar geleden nog maar maakte de gemeente duidelijke afspraken met de bewoners over het gebruik van de Polderheuvel: in de ‘Tuinen van West’ zouden alleen kleinere festivals worden gehouden en zeker geen grootschalige dancefestivals. Maar het stadsbestuur kreeg blijkbaar spijt van die afspraak en wilde toen het locatieprofiel uit 2018 zodanig aanpassen dat ook grootschalige festivals weer in de Tuinen van West gehouden kunnen worden.

 

Links: Het locatieprofiel zoals in 2018 door de gemeente in overleg met de bewoners is afgesproken.

Rechts: Het locatieprofiel, dat met ingang van 2021 van kracht werd, zoals door de gemeente eenzijdig en zonder enige vorm van inspraak is gewijzigd. Zoek de verschillen!

Stadsdeel Nieuw-West tegen

De stadsdeelcommissie en het Dagelijks Bestuur van Nieuw-West hielden hun ruggen recht en adviseerden tegen dit wijzigingsplan van de gemeente. Maar zelfs dát hielp niet. Het gevolg: op 3 juli werd op de Polderheuvel in Oud Osdorp het grootschalige dancefestival Chin Chin gehouden. Dat kon dankzij het – door de gemeente – onlangs eenzijdig bijgestelde locatieprofiel. Feesten op de Polderheuvel mogen hierdoor voortaan 10.000 bezoekers ontvangen. 

Drukte, kabaal en nare basdreunen

De gevolgen waren dan ook merkbaar: geluidsoverlast die zich niet simpelweg laat beperken tot een van tevoren omlijnd gebied. Afhankelijk van de heersende windrichting is het door geluidsoverlast getroffen gebied immers altijd onvoorspelbaar. Daarnaast blijken de geluidmakers vaak tóch meer decibellen te produceren dan in de verleende vergunning is afgesproken. En er is niemand van de gemeente die hierop controleert, laat staan handhaaft. En daar bovenop komen uiteraard de parkeeroverlast, het achtergelaten vuil en de klachten van buurtbewoners die weer moesten constateren dat hun stoep of voortuin als toilet was misbruikt. En dit jaar kwamen hier voor het eerst ook nog de (in het Centrum inmiddels verboden) bierfietsen bij. Die moesten zich tussen het (toch al te drukke en gevaarlijke) verkeer op de smalle Osdorperweg wurmen. Het zal niemand verbazen dat de bierfietspassagiers onderweg regelmatig een boom of de berm uitkozen om zich van het overtollig bier te ontdoen…

Niet nakomen: geen nieuwe vergunning

Wie zich verdiept in de vergunningsaanvraag voor zo’n festival raakt bijna ontmoedigd door het grote aantal plannen dat bij de gemeente moet worden ingediend. Wie de moeite neemt de ingediende plannen van de festivalondernemers te bestuderen, staat versteld. In de aanvragen staan ‘ronkende’ teksten, die een beeld uitdragen van een perfecte organisatiegraad wat betreft geluidsbelasting, mobiliteit (verkeer en parkeren) en afvalbeheer. De laatste jaren hebben echter aangetoond dat, als een festival eenmaal op gang komt, de grote aantallen bezoekers zich niet zo planmatig laten leiden als in de vergunningsaanvraag is beschreven… De van tevoren ingediende goede voornemens, voor zover die door de organisatie überhaupt al als reëel werden gezien, zijn tijdens de feesten niets waard. Voornaamste oorzaak: gebrek aan handhaving op de plekken waar het op dat moment hard nodig is. Het zou heel redelijk zijn wanneer de gemeente bepaalt dat, als de voorafgaande keer de gemaakte afspraken door een organisatie zijn geschonden, deze club niet opnieuw een feest mag organiseren in Amsterdam. De gemeente dient dus niet alleen van tevoren te beoordelen of de fraaie plannen van de organisatie aan de normen voldoen, maar ook tijdens het festival te beoordelen of het goed gaat (en te handhaven). Tot slot moet de geconstateerde praktijk gevolgen hebben voor vergunningen in de toekomst. Bijvoorbeeld in de vorm van een aantekening in het dossier, die gebruikt wordt bij de beoordeling van een eventuele volgende aanvraag… 

Deze locatie zonder goede infrastructuur en in het open landschap vlak bij woningen is totaal ongeschikt voor dergelijke massale feesten met versterkte muziek. Dat vond de gemeente in 2018 ook nog, maar daarna bepaalde de gemeente – zonder enige vorm van inspraak – zomaar dat er veel grotere en lawaaiige feesten gehouden mochten worden…

Burgemeester: “Politietekort"

Wat betreft de handhaving door de politie schreef burgemeester Halsema eind juni, dus al vóór dit dancefeest, aan de gemeenteraad: “Er is onvoldoende capaciteit bij de politie en de GGD voor evenementen die de komende maanden in Amsterdam zullen plaatsvinden. Organisatoren is op het hart gedrukt dat de politie en GGD/GHOR geen capaciteit vrij kunnen maken voor de inzet op evenementen en dat de organisatie zelf verantwoordelijk is voor het in kaart brengen van risico’s, het anticiperen daarop en het treffen van maatregelen om deze goed af te handelen”. En de Amsterdamse burgemeester vervolgt: “Zij moeten hun veiligheidsplannen en personele inzet daarop inrichten.”

Een dergelijke constatering door de burgemeester roept de vraag op in hoeverre grootschalige festivals dan nog verantwoord zijn… 

Op 30 juni in de Westerpost: De oproep van de gemeente om deel te nemen aan de Dialoogtafel voor de Polderheuvel.

 

Dialoogtafel wassen neus?

Nog los van de vraag of een ‘Dialoogtafel’ ervoor garant staat dat de gemeente wél gaat luisteren naar de omwonenden en zich wél aan afspraken gaat houden, was de aanmeldtermijn hiervoor wel erg kort: slechts één week stond de aanmelding voor de Dialoogtafel open. De uitnodiging werd op 30 juni gepubliceerd in de Westerpost, die lang niet op alle adressen in Oud Osdorp wordt bezorgd, en 8 juli was hiervoor al de sluitingsdatum.

De gemeente roept zowel ondernemers als bewoners uit de omgeving van de Tuinen van West op om zich aan te melden. De vraag is dan wie na deze voorgeschiedenis nog aan deze tafel zou willen aanschuiven. Wellicht dat een ondernemer zich aanmeldt als hij belang heeft of denkt te hebben bij de organisatie van de festivals rond de Polderheuvel. En bewoners? Als je de hele voorgeschiedenis niet kent, is het raadzaam deze wel eerst na te lopen. En dan beklijft al snel het gevoel dat het om een participatietraject gaat dat de gemeente in dit geval weliswaar móét volgen, maar zeker niet van harte. Daar bovenop komt nog dat de gemeente gaat uitkiezen wie mee mag praten aan hun Dialoogtafel. Vraag is dan: Op grond waarvan worden ondernemers/bewoners met hun ingediende motivering al of niet gehonoreerd of geweigerd om met de gemeente aan de Dialoogtafel aan te schuiven? En wordt deze Dialoogtafel een getrouwe afspiegeling van de ondernemers en bewoners uit de Tuinen van West? Kan het eerder, zonder enige vorm van inspraak, opgerekte ‘locatieprofiel’ weer van tafel? Kortom, krijgt de toekomst van de Polderheuvel nu wél een eerlijke kans of is de slag in feite al gestreden?